พริกเป็นพืชที่ง่ายต่อการติดเชื้อไวรัสมาก โดยสามารถรับเชื้อไวรัสต่างๆ ที่เป็นสาเหตุของโรคพืชอื่นได้เกือบทุกชนิด และก่อให้เกิดอาการเช่นเดียวกับโรคไวรัสในพืชอื่นทั่วๆ ไปเช่น ยอดตาหรือใบม้วนหงิก เป็นคลื่น หดย่น กุดด่างลาย เป็นดอกดวง เหลืองซีดชะงักการเจริญเติบโต แคระแกร็น ฯลฯ virus ที่พบบ่อยและมากในกลุ่มของ virus พริกที่สำคัญ 3 ชนิด คือ CVMV, CMV, และ PVYโดยมีแมลงพาหะ คือ เพลี้ยอ่อน และ แมลงหวี่ขาว ทำให้โรคนี้แพร่ระบาด

การป้องกันกำจัด
การป้องกันกำจัดโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัสมีหลักใหญ่ๆ ที่ควรยึดถืออยู่ 3 ประการด้วยกันคือ
1. หลีกเลี่ยงการปลูกพริกที่อ่อนแอหรือง่ายต่อการติดเชื้อลงในดินปลูกที่เคยมีโรคหรือใกล้กับพืชที่สามารถติดต่อโรคกันได้เช่น มะเขือเทศ ยาสูบ มันฝรั่ง
2. พยายามขจัดทำลายต้นตออันเป็นแหล่งกำเนิดของโรคตลอดจนพืชอาศัยและวัชพืชต่างๆ ซึ่งอาจเป็นสื่อหรือที่อาศัยชั่วคราวของเชื้อ อย่าให้มีหลงเหลืออยู่บริเวณแปลงปลูก
3. ป้องกันการระบาดและการติดเชื้อ เช่นทำลาย หรือป้องกันการระบาดของแมลงที่เป็นตัวนำและถ่ายเชื้อ ทั้งเรื่องการใช้เครื่องมือ และอุปกรณ์เกี่ยวกับการกสิกรรมต้องแน่ใจว่าสะอาดอยู่เสมอ ตลอดจนหลีกเลี่ยงการสัมผัส จับต้องต้นพืชที่เป็นโรค หากจำเป็นต้องใช้ต้องล้างให้สะอาดเสียก่อนที่จะไปปฏิบัติกับต้นอื่นต่อ

   สารที่ยูนิไลฟ์แนะนำในการกำจัดเพลี้ยอ่อนและแมลงหวี่ขาวที่เป็นพาหะ ตั้งแต่ระยะกล้าให้ใช้สารป้องกันกำจัด อะวอร์ด 100 ซีซี บวก นิวทริน 55  300 ซีซี หรือ เท็นสตาร์ 100 ซีซี หรือ แมมมอท 200 ซีซี หรือ ฟิฟเปอร์ 300 ซีซี ต่อน้ำ 200 ลิตร

เพิ่มเติม เพื่อประสิทธิภาพที่ดีกว่าควรใช้  คัพเวอร์กรีน ใส่ก่อนผสมสารเคมีทุกครั้ง

ที่มา :  http://paccapon.blogspot.com/2015/08/blog-post_18.html