ลักษณะอาการ

     อาการที่ใบ เริ่มเป็นจุดกลมหรือรีคล้ายรูปไข่เล็ก ๆ สีน้ำตาลอ่อน ต่อจากนั้นแผลจะลุกลามขยายตามความยาวของใบพืช แผลเป็นสีน้ำตาลล้อมรอบด้วยแผลสีเขียวอมเหลือง เนื้อเยื่อตรงกลางแผลจะยุบและมีสีน้ำตาลอ่อน แผลลุกลามทำให้ใบแห้ง เนื้อเยื่อที่ตายแล้วตรงกลางแผลจะปรากฏผงสีน้ำตาลหรือสีดำขึ้นปกคลุมอยู่บาง ๆ สามารถมองเห็นในตอนเช้าช่วงความชื้นสูง
     อาการที่กิ่งก้าน ลำต้น เชื้อจะเข้าทำลายที่ก้านใบ กิ่งแขนง ลำต้น ปรากฏแผลเฉพาะเนื้อเยื่อส่วนภายนอก แผลเน่าแห้งลุกลามเข้าสู่เนื้อเยื่อภายใน ต่อมาแผลจะลุกลามขยายรอบลำต้น ต้นดาวเรืองแห้งหักตายในที่สุด
     อาการที่ดอก เชื้อราจะเข้าทำลายก้านดอก กลีบเลี้ยง กลีบดอก ทำให้กลีบเลี้ยงไหม้เป็นสีน้ำตาล โดยเฉพาะส่วนของกลีบดอกจะทำให้กลีบดอกช้ำ ในฤดูฝนกลีบดอกไหม้เปลี่ยนจากสีเหลืองเป็นสีน้ำตาล แผลเน่าแห้งมีผงเชื้อราสีเท่าหรือดำขึ้นปกคลุมอยู่บนกลีบดอก ถ้าเชื้อเข้าทำลายช่วงดอกกำลังบานจะทำให้กลีบเลี้ยงเน่า ดอกไม่บาน

การแพร่ระบาด

    สปอร์ของเชื้อราจะติดไปกับเมล็ดพันธุ์ ปลิวไปตามลม และแพร่กระจายไปกับน้ำที่รด หรือกระเด็นไปกับน้ำฝน พบการเกิดโรคตลอดปี จะทำความเสียหายในฤดูฝนช่วงความชื้นสูง

การป้องกันและกำจัด

1.ปรับปรุงดินด้วย ยูโอนิกซ์ 300 ซีซี + คริสตัล 100 กรัมต่อน้ำ 200 ลิตร เพื่อทำให้พืชมีความสมบูรณ์แข็งแรง

2.เมื่อพบการระบาดให้เก็บพืชที่เป็นโรคออกเผาทำลาย พ่นด้วย บิชโทร 300-400 กรัมหรือ เบนเอฟ 200 ซีซี หรือ อะซอกซีสโตรบิน ต่อน้ำ 200 ลิตร

เพิ่มเติม เพื่อประสิทธิภาพที่ดีกว่าควรใช้ คัพเวอร์กรีน ใส่ก่อนผสมสารเคมีทุกครั้ง