ลักษณะอาการ

       โรคนี้เกิดได้แทบทุกส่วนของต้นข้าวโพด คือ ใบ ลำต้น กาบใบ ฝัก ช่อดอกตัวผู้ โดยแผลจะเกิดด้านบนใบมากกว่าด้านล่างของใบ เมื่อเป็นโรคในระยะแรกๆ จะพบเป็นจุดนูนเล็กๆ ต่อมาแผลจะแตกออกมองเห็นเป็นผงสีสนิมเหล็ก ในกรณีที่เป็นโรครุนแรงจะทำให้ใบแห้งตายในที่สุดข้าวโพดพันธุ์อ่อนแอ จะพบโรคราสนิมระบาดรุนแรง

การแพร่ระบาด

      มักแพร่ระบาดไปกับลม โดยเมื่อสปอร์ของเชื้อราปลิวไปตกในที่ที่มีสภาพแวดล้อมเหมาะสมกับเชื้อโรคจะทำให้ข้าวโพดเป็นโรคได้ แต่หากสภาพแวดล้อมนั้นเหมาะสมแต่ไม่มีต้นข้าวโพด เชื้อโรคจะเข้าทำลายอาศัยพืชอื่นๆ ซึ่งเป็นพืชอาศัยของเชื้อโรคอยู่ข้ามฤดู และเมื่อมีการปลูกข้าวโพดเชื้อจะปลิวจากพืชอาศัยกลับมาที่ข้าวโพดได้อีก วนเวียนไปในแต่ละฤดู

แนวทางการแก้ไข

● หลีกเลี่ยงการปลูกข้าวโพดพันธุ์อ่อนแอต่อโรคนี้ โดยเฉพาะ ข้าวโพดหวาน ข้าวโพดเทียน ข้าวโพดข้าวเหนียว

● กำจัดวัชพืช ไม่ให้เป็นแหล่งอาศัยของเชื้อสาเหตุของโรค และเก็บต้นพืชที่เป็นโรค เผาทำลายนอกแปลง

● เมื่อพบการระบาดของโรค

– การป้องกัน ใช้ บิชโทร 300 กรัม หรือ ไมโครบลูคอป 200 กรัม หรือ เบนเอฟ 200 ซีซี ต่อน้ำ 200 ลิตร

– การรักษา ใช้ รัสโซล 150 ชีซี หรือ แซสซี่ 100 ชีซี หรือ แอพโพช 100 ซีซี ต่อน้ำ 200 ลิตร